تبلیغات
 تو را نفس می کشم - السلام علیک یا اباعبدالله
به نظر من در این عالم هیچ چیز مطلق نیست؛حتی واضح ترین چیزها،رنگ ها،صداها،آدم ها،... مثلا همین رنگِ قرمز می تواند رنگِ گل باشد،رنگِ لاله،رنگِ شقایق یا بهتر بگویم رنگِ زندگی.می تواند رنگِ خونِ یک شهید باشد که سرخی اش کوبنده ترین ضربه به دشمن بوده است اما همین قرمزِ زیبا و دوست داشتنی یک روز می شو.د لباس شمر که شادیِ دشمن را در عزایِ پسر فاطمه سلام الله علیها فریاد می زند.یا همین سیاه،یک زمان می شود سیاهیِ چادرِ مادرم زهرای مرضیه سلام الله علیها،یک زمان رنگِ پیراهنِ پسربچه خردسالی که با زنجیرِ کوچکش "یا حسین" را فریاد می زند و یک زمان هم می شود رنگِ دلمان،همان زمان که سرخیِ شقایق و لاله رنگ باخته اند،در دلِ ما خبری از سرخیِ خونِ جوانمردانی نیست که از هیچ چیز دریغ نکرده اند،خونِ رگ هایشان را نثارِ رگ های خاک این سرزمین کردند تا شاید تا ابد هر کس از خاکِ این سرزمین برخواست این سرخی ها را فراموش نکند.
یا مثلا همین صدا گاهی مثل خنده های کودکی ارمغان شادی و آرامش می شود یک زمان مثلِ شنیدن نوای"یا مهدی" شورِ انتظار را در دلمان زنده می کند،مثل صدای الله اکبرِ اذان مُسَکِن می شود و دلمان را راهیِ دیارِ دوست می کند و یک زمان همین صدا می شود صدای تپشِ قلبِ پر از اضطراب حضرت زینب،می شود صدایِ هجومِ دشمن،می شود صدای ناله ی نوزادی،می شود العطش گفتنِ رقیه.
همین است که می گویم به گمانم هیچ چیز در این عالم مطلق نیست،من فکر می کنم شکرگزاری یعنی یادمان باشد خدا هر چیز را چرا آفریده است.
قرمز رنگِ لاله بماند و نشود لباسِ شمر، و سیاه سیاهیِ چادرهای حسینیه بماند و نشود سیاهیِ دل.صدا،نواهای آرام و خودمانیِ بین زیارتِ عاشورا بماند و فقط نشود گلایه به خدا،به روزگار،که خودش گفته به روزگار بد نگویید.
خدایا کمکم کن شکرگزارِ خوبی باشم،اللهم الرزقنا کربلا



دل نوشت:مهربان دوستان،می دانم درد و دل با امام حسین زیاد دارید،اما آخرِ درد و دل هایتان حتی به اندازه یی یک کلمه سفارشِ مرا هم بکنید.


تاریخ : یکشنبه 19 مهر 1394 | 10:55 ب.ظ | نویسنده : بهارنارنج | حرفِ دل
نمایش نظرات 1 تا 30

  • paper | ترفند سرگرمی | سی پی
  • کد حرفه ای قفل کردن کامل راست کلیک
    تک اسکین - قالب و ابزار وبلاگ